lininkenia.web-log.nl

Een droom die uitkomt......

Jambo!!

Afgelopen zomer (2005) ben ik voor het eerst op vakantie geweest naar Kenia. De vakantie was in één woord geweldig, wat een vriendelijke mensen en wat een mooi land. Weer terug in Nederland kon ik geen genoeg krijgen van Kenia, ik kreeg het niet uit m'n gedachten.......

Ik las over vrijwilligerswerk en dacht meteen 'dat ga ik doen!'. Op deze manier kan ik iets betekenen voor al die kinderen die het zo moeilijk hebben in dit mooie land.

In juli 2006 gaat het avontuur voor mij beginnen!! Ik ga als vrijwilliger naar het weeshuis van Irene, Lioness Cubs in Mtwapa, hier ga ik me 5 weken inzetten voor de weeskinderen. Na m'n tijd in het weeshuis ga ik nog 2 weken genieten van al het moois wat Kenia te bieden heeft.

Via deze site wil ik iedereen op de hoogte houden van mijn voorbereidingen en mijn belevenissen in Kenia.

Groetjes,

Linda

Nieuwe site

Hallo allemaal,

Lang geleden dat ik een berichtje geplaats heb. Eigenlijk was mijn plan om in februari terug te gaan naar Kenia, helaas gaat dit er niet van komen. Ik hoop in ieder geval een andere periode dit jaar terug te keren naar Kenia om de kids nog eens terug te zien en gewoon te genieten van het land.

Vanaf nu heb ik een nieuwe site, een site waar al onze reiservaringen op staan. Dus niet alleen Kenia, maar al onze bestemmingen op een site. Deze site blijft wel bestaan, maar alle updates zullen vanaf nu te lezen zijn op de nieuwe site!

Hopelijk zie ik jullie terug op onze nieuwe site.

Groetjes,

Linda

Uitbreiding/ Bouwplannen

Hallo allemaal,

Ik ben inmiddels al ongeveer 2 maanden geleden vertrokken uit Kenia, maar nog steeds ben ik in gedachten dagelijks bezig met dit geweldige land! Zo lees ik wekelijks de sites van vrijwilligers die er nu zitten en heb ik ook nog steeds contact met personen van en in het weeshuis. Op dit moment wordt er druk gewerkt aan de plannen om het weeshuis uit te breiden....

Momenteel wonen in het weeshuis 14 kinderen in de leeftijd 1 tot 18 jaar.  Maar in Kenia zijn er nog zoveel kinderen die in armoede leven, op straat en tussen de vuilnishopen. Vaak mishandeld, daarnaast worden meisjes vaak verkracht. De vaak nog jonge meisjes, soms zelfs slechts enkele maanden oud, overleven het niet of zijn voor het leven getekend. Na een dergelijke trauma is er geen hulp zoals wij hier kennen, in Kenia zijn maar weinig instanties die zich om dergelijke slachtoffers bekommeren. Stichting Lioness Cubs wil hier verandering in brengen door de kinderen een veilig thuis en een toekomst te bieden.

Daarom willen zij het weeshuis Lioness Cubs Home uitbreiden. Ze willen, in eigen beheer, een weeshuis bouwen waar permanent 50 kinderen kunnen wonen en waar naast deze permanente groep kids ook opvang geboden kan worden aan slachtoffertjes van verkrachting waar ze, indien mogelijk kunnen herstellen van hun lichamelijke en geestelijke wonden. Daarnaast willen zij een eigen school bouwen voor onderwijs voor de kinderen die in het weeshuis wonen maar ook voor kansarme kinderen in de regio. Een ziekenhuisje / kliniek moet medische verzorging kunnen bieden aan de kinderen maar ook aan de arme lokale bewoners. Tot slot zouden zij het een dankbare zegen vinden om een eigen kerkje te mogen bouwen waar alle kinderen en bewoners ten allen tijden heen kunnen.

Op dit moment is er al een bouwtekening laten maken in Kenia, deze komt op de site te staan van Lioness Cubs Home (zie links). Om dit bouwplan te kunnen realiseren is eerst een stuk grond nodig.In Kikambala, op 15 km van Mombasa is een kavel gevonden wat 15.000 euro kost. Deze kavel is 3 acre groot en uitermate geschikt voor deze plannen.

Met de Kerst in aantocht is het misschien een warm idee om in plaats van overdadig eten, kaarten, cadeaus, etc. een blijvend geschenk te geven voor  de weeskinderen in Kenia?

De grond is ingedeeld in 150 stukjes van 100 euro per stuk. Wil je een stukje grond sponsoren?  Je kunt je bijdrage overmaken op Postbanknr: 9558908 ten name van: 'S’Harity Friendship with Kenya', met vermelding ‘Eigen weeshuis/grond’. Wil je het liever via mij regelen dat kan ook, ik regel dan dat je bijdrage ten goede komt van deze geweldige bouwplannen! De plattegrond met naamsvermelding van alle sponsors wordt op fraaie wijze ter herinnering in het weeshuis gepresenteerd!

Bedankt!

Groetjes, Linda

Gedachten aan Kenia

Op dit moment ben ik nog steeds in China, ook een prachtig land. Ieder land heeft z'n eigen kwaliteiten, maar Kenia heeft voor mij iets speciaals:

Ik heb een super tijd gehad

op de plek die ik nu mis,
Een land zo prachtig,

maar waar armoede heel normaal is.

Een land met ontzettend lieve mensen,

waar ik de taal niet eens van ken.

Wilde dieren en een prachtige natuur,

waar ik ‘n vreemde mzungu ben.

Maar zo hartelijk ontvangen,

op ieders gezicht 'n glimlach.

En door dit alles kwam het,

dat ik de magie van Kenia zag.

Ook al is het zo ver weg,

ik had er mijn plekje gevonden.

Zo onbereikbaar als het lijkt,

mijn hart blijft aan dit land verbonden.....

Van Afrika naar Azie...

Hey Allemaal,

De meeste van jullie zijn al op de hoogte, maar voor diegene die het nog niet wisten: Ik zit alweer in China!

Na 4 dagen in Nederland te zijn geweest om even wat dingen te regelen en de was te doen zijn Hans en ik zaterdag weer vertrokken naar China. Hier blijven we 5 weken, waarvan 4 weken in Shanghai (Hans is hier voor werk) en 1 week op rondreis.

Graag wil ik jullie via deze site doorverwijzen naar mijn andere site waar onze belevenissen in China opstaan. Ik hoop jullie op deze site ook nog tegen te komen......!

Groetjes,

Lin

www.linenhansinchina.web-log.nl

 

Weer thuis!

Hallo allemaal,

Ik ben weer thuis! Dinsdagavond zijn we weer veilig geland in Dusseldorf, het eerste waar ik me weer aan kon ergeren was dat verschrikkelijke weer hier: regen! Ik had het meteen weer hartstikke koud. We gingen het vliegtuig uit om onze tas te halen en dit ging allemaal zeer voorspoedig gelukkig, want door onze overstap was ik even bang dat we geen tas zouden hebben bij aankomst het was allemaal zo raar geregeld. Op de terugweg hebben we even een stop gemaakt bij de grote, bekende gele M!! Dat was genieten zeg, mmmm....! Om 21.30 kwamen we thuis aan er hing 'welkom thuis' aan ons huis, het huis hing vol met mijn foto's en er was eigengemaakte appeltaart! Het welkomscomite (ons pap en mam, martien en anneke en onze Nero) stonden al in de gang klaar, erg leuk!

Echt tijd om te wennen had ik niet, want de volgende ochtend moest ik alweer om 10.15 vertrekken voor een sollicitatie gesprek. Wat een cultuurshock! Zo sta je in je oude kleren in afrika en een paar uur later strak in pak om te gaan solliciteren....

Inmiddels heb ik die cultuurshock ook weer overleefd en ben ik ook weer gewend aan het feit dat hier alleen maar mzungu's rondlopen. Ook heb ik al genoten van het drinken van water uit de kraan, een glas melk en mijn lang verwachte broodje filet american! Maar ja, dat went allemaal weer zo snel dat ik nu wel weer terug kan, ha ha. Ik heb echt een supertijd gehad in Kenia, iets wat ik nooit meer ga vergeten. Ook mede dankzij de andere meiden! Liz, Lianne, Coby en Malinde bedankt voor de leuke tijd en ik ga jullie zeker snel zien.

Ook wil ik iedereen bedanken voor de leuke reacties op mijn site en nogmaals voor het doneren van een bijdrage. Het geld is goed besteed:

• Nieuw keukengerei voor het weeshuis (o.a bestek, theedoeken, poetsspullen etc).
• Schooluniformen voor alle kinderen (broeken, blouses, sokken).
• Schooltassen voor alle kinderen.
• Uitstapje naar Hallerpark.
• Voedselpaketten (rijst, ugali, meel, suiker, thee en zeep) om uit te delen.
• Donatie aan eigen vervoersmiddel (bus).
• Kleine boodschappen voor het weeshuis.
• Afscheidsetentje voor alle kinderen.

Er staan nog een aantal nieuwe foto's van mijn tijd in het weeshuis op de site, de foto's van onze reis komen iets later, maar komen er zeker op te staan!

Dikke kus,

Lin

Laatste daagjes in Kenia...

Zo, hier eindelijk weer een berichtje uit het verre Kenia!

Gisteren zijn we weer aangekomen aan de kust na een onvergetelijke safari. De safari startte met een binnenlandse vlucht naar de Masai Mara. Zo'n klein vliegtuigje waar je met 15 man in past ongeveer. Dit keer werd ik niet misselijk en keek ik al uit naar het landen, omdat Hans vorig jaar heel veel beesten had gezien vanuit de lucht (ik niet, omdat ik echt ging kotsen als ik naar beneden keek). Dus ik keek vol goede moed naar beneden, maar zag niks! De zebra's en de gnoe's hadden dit jaar besloten iets eerder te gaan migreren naar Tanzania..... Tja shit happens! Maar aangekomen in de lodge maakte een ontvangst door een Masai en een glaasje champagne veel goed! De lodge keek uit op de Mara rivier vol met nijlpaarden, we voelden ons daar wel prima. Hier hebben we 2 nachten doorgebracht en dus 3 dagen in de Masai Mara rondgereden en veel gezien, met als hoogtepunt toch de 2 luipaarden, waarvan er eentje rustig een gazelle aan het oppeuzelen was.

Na een lange en vooral hobbelige weg kwamen we aan in Lake Nakuru National Park. Ook hier hadden we weer een schitterdende lodge, gelegen op een berg waardoor we een schitterend uitzicht hadden op Lake Nakuru (het meer). Dit meer kenmerkt zich door de duizende flamingo's en was dus een roze massa. Lake Nakuru was een erg mooi park, veel gezien en nu ook eindelijk de nummer 5 van de big five (olifant, buffel, luipaard, leeuw en neushoorn) compleet, de neushoorn!

Na Lake Nakuru zijn we verder gereden naar Samburu, het was een erg lange rit (7 uur)! Het feit dat je lang in de auto zit is niet zo erg, maar je kunt het echt geen weg noemen! Het hobbelde van alle kanten en we kregen ook nog eens een lekke band. Maar ach, Hakuna Matata.... Iedereen kwam op z'n gemakje even helpen en de band werd zonder stress verwisseld. Aangekomen in Samburu hadden we wederom een erg mooie lodge, we hadden het idee dat de lodges steeds mooier werden. In Samburu ook weer verschillende dieren gezien en ook weer onze favoriet: het luipaard! En een leeuw die net een oryx had gekilled, erg gaaf! Het enige wat we nog niet gezien hadden was de cheetah, maar door onze hebberigheid hebben we deze gemist, shit zeg! Er stonden namelijk drie struisvogels, maar ja wie wil daar nou voor stoppen he?! Achteraf hoorden we dat het andere busje niet naar die stomme struisvogels zaten te kijken maar naar twee cheetahs die er vlak voor lagen! Ach ja.... Shit happens again....

 

Na 2 nachten Samburu zijn we verder gereden naar Sweetwaters, een kleiner en onbekender park. Die accomodatie was helemaal op z'n best! We voelden ons er net Prins Bernard op safari, zoals je daar behandeld werd. Er hing een erg relaxte sfeer en we kregen 's avonds een overheerlijk 5-gangen diner opgediend. We sliepen er in een tent, nou ja je kunt het geen tent noemen zo luxe. Op je eigen terrasje keek je uit over een soort waterplas waar de dieren (zelfs een neushoorn) kwamen drinken. Helaas hebben we op ons terras meer dieren gezien als tijdens de game-drives maar dat maakte daar niet uit, want het was er super! Ook hebben ze in dit park een neushoorn opvang centrum met een tamme neushoorn. Deze kon je gewoon aaien, was wel grappig!

Na dit laatste geweldige safari park gingen we op weg naar Nairobi. Tja daar moet je toch ook geweest zijn als je in Kenia bent he?! Nou nee..! We vonden er allebei geen zak aan, wat een on-afrikaanse stad. Het contrast is echt enorm, we zagen allemaal diknekken in pak lopen. Tja hoezo oneerlijk verdeeld hier... In Nairobi namen we s'avonds de nachttrein terug naar Mombasa. Uhh ja een trein in Kenia, dat is toch echt iets anders dan een trein bij ons! We hadden eerste klas geboekt en hadden een coupeetje voor ons tweeen. Met twee banken boven elkaar die later als bed gingen fungeren, Hans was het er al snel over eens dat ik bovenin moest slapen. We kregen eerst nog een diner in de trein, nou dat was lachen, je kreeg 1 lepel soep, omdat het anders over de rand zou klotsen vanwege het gehobbel (tja het is geen nederlandse intercity) een beetje rijst met wat brokken vlees en een cakeje als toetje. Al met al viel het niet tegen. Maar toen begon de nacht, ik was inmiddels boven in 'bed' gekropen en hans moest mij vast riemen, omdat ik er anders bij een noodstop uit kon vallen. Tja en niks bleek minder waar, midden in de nacht schoten we wakker van een enorme harde stop. Ik dacht echt dat er iets aan de hand was, maar het bleek normaal te zijn. Al met al nog best wat uurtjes geslapen/gerust en om 6 uur werden we wakker gemaakt voor het ontbijt. Na het ontbijt nog een uurtje en om 8.45 uur kwamen we aan in Mombasa. Tja je moet alles een keer hebben meegemaakt, met de nadruk op 1 keer.....

Dus nu zitten we hier onze laatste daagjes aan het strand aan de zuidkust. Over drie daagjes gaan we alweer naar huis, helaas. Ik heb hier een super tijd gehad (alleen en ook zeker de safari met Hans was super!) en Kenia ook van een andere kant leren kennen. In de hotels krijg je het echte Kenia niet mee, zodra ik de straat weer op loop en in een matatu stap denk ik ' ja dit is Kenia' !

Kwaheri!

Linda & Hans

Afscheid en weerzien...

Hey allemaal!!

Hier alweer een berichtje uit Kenia! Inmiddels samen met Hans....

Zaterdag hebben we alle kids getrakteerd op een lekkere lunch, ter ere van ons afscheid (Liz is zondag vertrokken en ik vanmorgen). We gingen naar een pizzaria, is vast leuk dachten we want dat kennen ze niet. Nou er waren in totaal 2 kinderen die het aan durfde pizza te bestellen en de rest koos toch voor kip met friet! Aangezien het een keniaans restaurant was, waren zij niet voorbereid op een lunch voor 19 personen. We hebben eerst het hele restaurant moeten verbouwen om tafels bij elkaar te krijgen en daarna 2 uur moeten wachten op het eten, omdat de pizza en de kip in dezelfde oven klaar gemaakt moesten worden en dit dus om beurten moest gebeuren. De 'pizza-eters' hadden dus vrij snel eten, maar de rest kon nog eens 1,5 uur wachten op de kip! Erg gezellig zo samen eten..... Maar goed het motto blijft hier toch altijd ' Hakuna Matata' dus iedereen ging met een goed gevoel naar huis!!

Zondag is Liz vertrokken, ik heb haar 's ochtends naar het vliegveld gebracht en ben daarna een hotel gaan regelen voor Hans en mij. Ik moest namelijk nog even onderdak voor de eerste 2 nachten vinden. Nou dat was zo gebeurd. Thuis aangekomen was James al flink in de weer in de keuken, er kwamen namelijk 19 straatjongens (van 13 tot 18 jaar) van een ander project op bezoek en hij moest nu dus voor 40 man koken!! Toen de straatjongens arriveerde was het een drukke boel in en rondom het huis, maar ze waren allemaal erg netjes. Na het eten hadden zij een soort van 'optreedmiddag' in elkaar gezet voor ons. We moesten allemaal publiek spelen en zij gingen zingen, dansen, toneelspelen, rappen etc. Bij straatjongens denk je al snel aan criminele jongeren, maar deze jongens gaan het wel redden....

Vandaag is Hans dus gearriveerd! Het ging niet helemaal volgens de planning, maar goed hij is nu bij me! Toen ik net onder de douche vandaan kwam vanmorgen (06.15) kreeg ik een sms van hem dat hij was gearriveerd, dus ik dacht prima volgens schema. Ik had namelijk om 06.45 een taxi besteld om hem op te halen en zou dus om 07.30 op het vliegveld zijn. Normaal gesproken duurt het hier namelijk een eeuwigheid voordat je door de paspoort controle bent, je visum hebt gehaald en je koffer te pakken hebt, maar vandaag schijnt ineens alles vlekkenloos te lopen en om 06.50 belt Hans op waar ik uit hang?! Oeps..... Ik ben net vertrokken! Ach ja 'Pole Pole' (rustig aan). Na een file door een ongeluk met de matatu en een extra lange tankstop kom ik dan toch om 07.45 aan op het vliegveld om hem op te pikken. Gelukkig had ook Hans al een beetje van de keniaanse mentaliteit te pakken en zei ook 'hakuna matata' (geen probleem). Samen zijn we daarna naar het weeshuis gegaan. Hans heeft even met de kids geravot (of hoe zeg je dat?!) en belleblaas en fluitjes uitgedeeld. Na ongeveer 2 uur hebben we afscheid genomen van alle kinderen, de kleintjes vinden het allemaal niet zo speciaal ze zijn gewend aan vrijwilligers die komen en gaan, maar Salome (het oudste meisje, 12 jaar) kwam me nog even een knuffel geven. Dat was wel erg lief.....

Inmiddels hebben we ingecheckt in het hotel en alles voor onze safari is geregeld! Morgen nog even relaxen aan het zwembad en dan kan de safari beginnen!!! We hebben er zin in....

Voorlopig is dit dus even het laatste bericht, als we weer terug zijn aan de kust volgt er waarschijnlijk wel een soort van reisverslagje.

Kwaheri!!

Dikke kus Lin (en Hans nu natuurlijk!)

Mooie herinneringen!

!Jambo, Jambo!!

Het is alweer vrijdag, wat vliegt de tijd hier voorbij....

Dinsdag zijn er 3 nieuwe vrijwilligers aangekomen. Het was voor ons nog een raadsel hoe laat ze zouden komen tot we te horen kregen dat hun vlucht was geannuleerd en dat ze pas woensdag ochtend zouden komen. Iedereen stond dus net op het punt om naar bed te gaan, toen Vincent (de keniaanse caretaker) een telefoontje kreeg. Ze komen toch, vanacht rond 00.30 uur. Pff, dacht ik dan toch maar opblijven. Ik voelde me zwaar beroerd (erge buikpijn en aan de race), maar besloot toch samen met Liz op te blijven om de nieuwe vrijwilligers te verwelkomen. Om 00.45 kwamen ze aan, even voorstellen, rondleidinkje en wat drinken en toen snel naar bed, want het is weer vroeg dag....!

Omdat er dus drie nieuwe vrijwilligers zijn gekomen hadden we het uitdelen van de voedselpakketten maar een dagje uitgesteld. We zouden dit eigenlijk woensdag gaan doen, maar nu moesten we eerst de nieuwe vrijwilligers inwerken. Ook moest Gregory naar het ziekenhuis, hij was echt heel zielig. Hij had blaasjes over zijn hele lichaampje, had buikpijn en voelde zich echt niet goed. Terug uit het ziekenhuis had hij een hele zak medicijnen meegekregen en een lotion voor z'n lichaam, die lotion liet hij nog wel toe, maar de medicijnen wilde hij met geen mogelijkheid innemen. Ook van eten wilde hij niets weten, later hebben we hem toch zo ver gekregen de medicijnen in te nemen, maar de volgende dag was er geen verandering. Hij had alleen nog maar meer blaasjes en deze jeukte en bloedde. Inmiddels is hij opgenomen in het ziekhuis, hopelijk wordt hij snel beter.....

Donderdag zijn we dus onze actie voor de arme mensen op weg naar school gaan uitvoeren. We hadden Peter (onze taxi chauffeur) gebeld en zijn eerst inkopen gaan doen in Mtwapa voor de voedselpakketten. Toen we in die winkel uitlegde dat we erg veel nodig hadden, leek het hun een slimmer idee om het eerst op te schrijven en dan bij de groothandel te bestellen, omdat we anders letterlijk de winkel leeg kochten! Zo gezegd, zo gedaan.... Met houten karren werden onze spullen naar de winkel gebracht. We hadden Ugali, meel, rijst, suiker, zout, thee, stukken zeep etc. Het paste bijna niet in de taxi, de kofferbak zat helemaal vol en ook voor- en achterin stonden nog spullen, in Nederland heb ik nog nooit voor zo'n bedrag boodschappen gedaan! Peter durfde nog maar heel langzaam te rijden, omdat hij bang was dat de uitlaat er anders onderuit zou vallen zo laag stond de auto.... Eenmaal aangekomen bij de 'dorpjes' hebben we paketten gemaakt. Er stonden al een paar mensen op een afstandje nieuwsgierig te kijken. Toen we gebaarde dat ze mochten komen, werd er netjes een rij gemaakt en iedereen pakte om beurten een pakket, maar het feit dat wij daar stonden was al snel bij iedereen bekend. Van alle kanten kwamen mensen aanrennen! (Het ging echt sneller dan een roddel bij Pietje, ha ha ). Het werd een ontzettend drukke boel om ons heen en iedereen wilde eten, op het einde begonnen ze echt te dringen en lag ik zowat in de kofferbak van de taxi, maar ja ik neem het ze niet kwalijk, ze hebben niets. Nadat we alles hadden uitgedeeld zijn we weer richting huis gekeerd. Toen we wegreden riepen de mensen ons nog na ' God Bless you!' Het was een ontzettend mooie ervaring en het geeft veel voldoening om voor deze mensen iets te kunnen betekenen.....

's Middags waren we weer thuis, de nieuwe vrijwilligers gingen even naar Mtwapa wij bleven thuis. Liz en ik gingen even lekker in het zonnetje zitten. Tot dat Liz naar de keuken ging om iets te drinken ging halen samen met Sylvester. Binnen had Liz Sylvester zover gekregen met een emmer water naar buiten te gaan en mij van achteren nat te gooien! Dit liep uit op een hevig watergevecht: Liz en Sylvester tegen Dixon en mij! We waren allemaal zeiknat, maar hadden ontzettend veel plezier! (Omdat sommige van jullie je dingen afvroegen m.b.t het water wil ik even toelichten dat het weeshuis zich bevind aan de kust en hier geen watertekorten/problemen zijn, dit is in het noorden van Kenia het geval.)

Vandaag heb ik mijn laatste vrije dag! Lekker even van het zonnetje en het zwembad van Whitesands genoten. Liz had daar ook een massage besteld van een uur en in die tijd ben ik even alleen op pad gegaan. Ben over het strand gaan lopen en heb alvast wat hotels bekeken voor de eerste nacht als Hans komt (daar moet ik namelijk nog iets voor regelen). Tja, even vlug over het strand lopen zit er dus niet in hier! Iedereen wil met je praten en je natuurlijk het liefst ook nog wat verkopen, maar als je zegt dat je hier werkt zijn ze al snel niet meer commercieel. Ook nog 'oude bekende' van vorig jaar gezien op het strand. Ik hoorde ineens m'n naam! Het was Masha, erg leuk dat hij me nog herkende. Al snel kwam ook Samuel aanlopen, even met z'n drieen staan kletsen en toen weer verder gelopen, want Liz zou allang klaar zijn.....

Morgen trakteren we alle kids op Pizza (de helft weet niet eens wat het is), vanwege ons afscheid. Liz gaat zondagochtend naar huis en dan ga ik m'n tas ook pakken. Nog even m'n laatste handwasje doen en alles bij elkaar zoeken. En dan maandagochtend Hans van het vliegveld halen, kennis laten maken met de kids en dan 's middags begint onze vakantie! Ik zal nog veel aan de kids denken, het was een leuke tijd met hun....!!

Kwaheri,

X Lin

Ps: Er zijn weer volop nieuwe foto's! (ook van de vorige berichten zijn nu foto's te zien)

Aftellen is begonnen...

Jambo allemaal!

Het aftellen is nu begonnen, over 5 dagen komt Hans en ga ik de kids alweer verlaten! Maar eerst nog even mijn belevenissen van de afgelopen dagen op 'n rijtje:

Zoals ik al eerder zij wilde ik mijn geld ook gaan besteden aan nieuwe schooluniformen voor de kinderen. Vrijdagochtend zouden we deze gaan kopen in Mombasa, maar dit werd iets later omdat we eerst met Selina naar het ziekenhuis moesten. Zij heeft epilepsie en moest op controle. Alles was verder oke en we kregen weer nieuwe medicijnen voor haar mee. Na dit ziekhuisbezoek op zoek naar schooluniformen in Mombasa Town. Een erg drukke en chaotische stad. Ergens in een achterafstraatje zat een 'schooluniformenwinkel' dus daar moesten we zijn!! We hebben de maten samen met een vrouw in de winkel een beetje ingeschat, omdat niemand z'n eigen maat weet en het in de oude uniformen niet meer in stond. Nadat we de uniformen hadden gekocht gingen we in de stad nog even lunchen. We wilde natuurlijk wel een beetje een 'westerse' lunch dus het werd pizza! Selina wist niet wat dat was, dus koos zij maar voor iets bekends: kip! Die dag was de laatste schooldag voor de kinderen, toen ze thuis kwamen hadden ze dus vakantie! Na het eten hebben we de uniformen uitgedeeld. Iedereen ging meteen passen en was er erg blij mee.....!

         

Zaterdag hebben we niet veel bijzonders gedaan. 's Ochtends kregen de kids eerst karateles van Charles (een oudere jongen die vroeger ook in het weeshuis woonde), hij is voor een tijdje in Mombasa, maar leeft normaal in Nairobi. Vroeger leefde hij op straat, net als James, maar is door Irene opgevangen in het weeshuis. De kids genoten van de karateles..... De andere vrijwilligers hadden een dagje vrij en Liz en ik hadden besloten te gaan koken vandaag. We hadden wel weer zin in een lekkere hollandse gehaktbal met fiet! Toen we het voorstelde keek James (de kok) ons erg raar aan, maar hij vond het wel prima dat we wilde koken. We zijn heel de middag bezig geweest met het maken van de gehaktballen en het bakken van de friet (nou ja friet, stukken aardappel in iets van vet gebakken). Ook hadden we natuurlijk aan het gezonde deel van de maaltijd gedacht, de groenten! We hebben crougette gebakken. Het resultaat mocht er wezen hoor, tenminste dat vonden wij zelf! de kinderen vonden de crougette toch iets te vreemd en sommige hadden deze dan ook zonder dat wij het zagen op de grond gegooid, de smiechten....!

Zondagochtend naar de kerk in Mtwapa, dit was een kerkdienst speciaal voor kinderen. Ze gingen bidden, zingen en dansen. Leuk om een keertje mee te maken.... Op de terugweg konden we geen matatu gevonden krijgen (zitten erg vol op zondag) dus zijn we te voet naar huis gegaan. 's Middags gingen alle kinderen met Irene naar het strand vanwege haar afscheid en hadden wij (de vrijwilligers) een paar uurtjes zonder kinderen. We hebben de banken en de tafel in de zon gezet en wat snoep, chips en chocolade (wat de kis normaal niet krijgen) tevoorschijn getoverd en lekker genoten.....!

Maandag was mijn vrije dag, het regende pijpenstelen en ik was niet fit. Niet veel gedaan, even wat inkopen gedaan en verder beetje op bed gelegen en gelezen. Een saaie dag dus....

Vandaag zijn Coby en Marlinde, twee vrijwilligers, vertrokken naar Nairobi. Hun tijd in het weeshuis zit erop, zij zullen vanavond hun vriendje oppikken op het vliegveld en starten aan hun vakantie (ik ben niet jaloers hoor!). We hebben een leuke tijd gehad samen! Als het goed is komen er vandaag wel weer nieuwe vrijwilligers aan, maar ze zijn nog niet gearriveerd....

Morgen willen Liz en ik iets gaan ondernemen voor de mensen die op de route naar school wonen. Zoals ik al in een eerder bericht had aangegeven leven deze mensen heel primitief en hebben zij erg weinig. We gaan zelf paketten samenstellen om uit te delen aan deze mensen. Denk hierbij aan rijst, meel, ugali, suiker, zout etc. Jullie horen mijn ervaringen hierover de volgende keer....!

Dit was het weer voor vandaag, nog een paar persoonlijke berichtjes:

• Hans: Tot over 5 dagen! Ik ben aan het aftellen....
• Pap en mam: Ik heb jullie ook nog even een mailtje gestuurd, dacht vinden ze vast en zeker leuk.
• Jose en alle andere Pietjes: Leuk dat jullie me ook volgen, jullie reacties zijn toppie!
• Hilde: Als ik voor die tijd niet meer op Internet kom: Alvast gefeliciteerd!!!
• Debbie: Super dat je een appartementje hebt!!

Foto's probeer ik zo spoedig mogelijk te plaatsen!

XXX Lin

Allemaal feestjes!

Toen we zondagavond 'thuis' kwamen van onze safari stond ons meteen het eerste feestje te wachten. Er was een BBQ georganiseerd door Irene (oprichtster weeshuis) en haar keniaanse man William. Ze waren zondag namelijk 3 jaar getrouwd. Alle kids, de vrijwilligers en nog wat vrienden zaten gezellig buiten te BBQ-en. En er was zelf Remia mayonaise!!! Voor ons natuurlijk een van de hoogtepunten van deze BBQ, ha ha.... Als je kenianen een BBQ laat voorbereiden voor zoveel mensen ziet de keuken (nou ja eigenlijk heel het huis) er na afloop uit als een oorlogsgebied, maar we hadden alles gelaten voor wat het was en de volgende ochtend samen opgeruimd.....

Op naar het volgende feestje, want 1 augustus was Dixon jarig, hij werd 7 jaar! De kids moesten natuurlijk gewoon naar school dus het feestje is dan van korte duur, maar wel leuk. Om 17.00 kwamen ze thuis van school en gingen allemaal een emmer water vullen. In Kenia is het de gewoonte dat men de jarige 'wast' of wel helemaal nat gooit met emmers water! Na dit watergevecht eerst 'showertime' en daarna was er ranja met chips! En natuurlijk een cadeautje voor Dixon.... De dag erna was Beetie jarig, zij werd 3 jaar. Dus ook zij moest natuurlijk nat gegooid worden en daar houdt ze helemaal niet van! Ze bleef wel gewoon staan, omdat ze wist dat het er bij hoorde, maar zodra die emmer over haar heen kwam begon ze kei hard te krijsen. Ook toen was er natuurlijk chips en een cadeautje, maar verder wordt een verjaardag niet zo uitgebreid gevierd als in Nederland. De kids beseffen niet eens echt wat het is om jarig te zijn en vinden het allang super dat ze iets extra's krijgen....

Het laatste feestje was er eentje voor onszelf! We hadden met alle vrijwilligers besloten om samen uit eten te gaan. De kids gaan om 20.00 uur naar bed dus daarna konden we met z'n allen weg. We hadden met Vincent (de nieuwe caretaker) geregeld dat hij dan 'oppas' zou zijn mocht er iets zijn. Het was een gezellig en lekker etentje bij Moorings, we kunnen het erg goed vinden met z'n vijven. Na het eten zouden we nog met z'n allen naar Tembo gaan, dat is een plaatselijke discotheek. Maar drie van de vijf meiden was moe/ziek en gingen dus naar huis. Liz en ik (de bikkels, ha ha) wilde natuurlijk wel even gaan! De andere meiden afgezet in het weeshuis, James uit z'n bed getrommeld om mee te gaan als 'beveiliging' en toen weer de taxi in naar Tembo. Leuke tent, lekker gedanst en sprite gedronken (voor de kenners: dan weten jullie dat ik het gezellig vond! ha ha). Om 02.45 lagen we in ons bedje en keken terug op een geslaagde avond...!

Gelukkig hadden we de dag erna (vandaag) vrij en hoefden we dus niet om 05.00 uur weer ons bed uit. Om 08.30 uur opgestaan, ontbijtje genomen, spullen gepakt en op naar een dagje zon, zee en strand/zwembad! Dus vandaag lekker uitgerust van alle feestjes van de afgelopen week...

Morgen gaan we waarschijnlijk (ik zeg waarschijnlijk, omdat het ook best volgende week kan worden, plannen is hier niet echt een optie) naar Mombasa om nieuwe schooluniformen te kopen voor de kids. Er zitten kapotte broekjes bij en sommige blousjes zijn zo vies dat het er met wassen niet meer uit gaat en met vieze kleding worden ze naar huis gestuurd!

Dit was het weer voor vandaag, foto's komen later want ik heb helaas een computer zonder usb-aansluiting hier. De tijd gaat nu wel snel, nog maar 10 dagen en dan komt Hans al naar hier! Daar kijk ik erg naar uit....

Kwaheri! Dikke Kus,

Lin

Weer veel te vertellen...

Het is weer eens tijd voor een nieuw berichtje uit het verre Kenia.....

Vorige week zijn Liz en ik op onze vrije dag naar de zuidkust gegaan. Dat is ongeveer 60 kilometer van het weeshuis vandaan, wat neer komt op 2,5 uur met de matatu (incl 4 keer overstappen). Nu we deze lange trip met de matatu overleefd hebben, hebben we onszelf bekroond tot 'ervaren matatugebruikers'. Om aan de zuidkust te komen moet je ook met de ferry mee, je hebt een deel voor auto's, taxi's etc en een deel voor voetgangers en fietsers. Alle blanken zitten dus in die auto's, maar wij niet omdat we met de matatu waren. Het zag er letterlijk zwart van de mensen en wij waren de einige twee blanken die er tussen stonden! Leuke ervaring..... Eenmaal aangekomen aan de zuidkust hebben we de dag doorgebracht aan het strand, lekker relaxen. Op de terugweg zelfs nog landgenoten (Belgen) tegengekomen in de matatu.

Ook hebben we deze week twee keer bezoek gehad, een keer Nederlanders en een keer Engelse mensen. De Engelse hadden hun hele auto vol met eten, dit schonken ze aan het weeshuis. Super! Rijst, brood, meel, vlees, kip etc etc. De kinderen gingen voor deze mensen liedjes zingen als bedankje, was erg leuk. Aangezien kip erg prijzig is hier eten ze dat alleen met speciale gelegenheden, maar die dag aten we kip! Feest dus.....

Dinsdag zijn we met Beetie en Faith naar de kapper geweest in Mtwapa. De kleine meisjes moesten opnieuw worden ingevlochten. Ergens een klein 'hutje' binnengelopen wat dus een kapper was, we vroegen hoe lang het ging duren voor de kinderen. Een half uur tot een uur werd er gezegd, nou prima. Dit werden dus ongeveer 3 uur, waardoor de kinderen (en ook wij) vervelend werden. Met veel entertainment en een snoepje hebben ze het volgehouden en het resultaat mag er wezen!

Ook weer een keer meegelopen naar school deze week, dit keer om ze weg te brengen. s' Morgens om 6.00 uur vertrokken. Het blijft een mooie wandeling! Op de terugweg hebben we met Mugaga (de man die meeloopt met de kids) een lang gesprek gehad over de mensen die op deze route wonen. Deze mensen zijn echt arm, hebben geen electriciteit, geen water (dit halen zij uit een waterput verderop waarvoor ze ook nog eens moeten betalen) en weinig voedsel. Voor deze mensen wil ik ook iets doen.....

Deze week hebben Liz en ik afgesloten met een korte safari naar Tsavo, we zijn net terug! Vrijdag ochtend vroeg vertrokken, op naar de wilde dieren en een warme douche in de lodge(in het weeshuis hebben we alleen koud water). Het was een lange rit naar het park toe. 's Avonds werd ons gevraagd of we mee wilde met een 'night game drive', Liz was moe en is niet meegegaan. Maar als ik iets kan meemaken wat ik nog nooit heb gedaan ben ik natuurlijk niet moe en dus ben ik alleen mee gegaan. Het was heel spannend met grote lichten reden we door het donker op zoek naar dieren. Overal zag je de lichtgevende oogjes, erg leuke ervaring! De rest van de safari viel tegen, maar ik heb gelukkig nog een lange safari tegoed samen met Hans.....

Nou dit was eigenlijk in het kort wat ik deze week heb meegemaakt, bijbehorende foto's heb ik ook geplaatst!

Dikke kuzzzz Lin

ps: Mam en Pap leuk jullie even gesproken te hebben gisteren! Hopelijk hebben jullie een fijne vakantie gehad.

Daar gaat m'n nutella!

Ik hoorde dat m'n site een tijdje niet goed werkte; nou bij deze doet ie het weer! Hier nog steeds alles goed en ook het weer wordt er alleen maar beter op. Ben alleen helemaal lekgestoken door de muggen! Had tot gisteren geen enkele muggenbult, maar nu heb ik er ongeveer zeven op een voet! Lang leve de Malerone, Deet en anti-jeuk middeltjes!

Natuurlijk weer veel meegemaakt waar ik jullie van op de hoogte moet stellen: Ten eerste zijn onze zieke kids (4 kinderen hebben hiv) naar het ziekenhuis geweest. Hun toestand was stabiel, behalve bij Moses (2,5 jaar), zijn imuumsysteem was gedaald. Dat wil zeggen dat hij beter moet gaan eten en dat we erg strikt moeten omgaan met zijn medicijnen. Er zijn weer voldoende medicijnen gehaald..... Je merkt verder niks aan deze kids hoor, ze voelen zich niet ziek en zijn net zo vrolijk als de andere maar het is toch vreemd om te weten dat ze mischien niet oud gaan worden....

Deze week zaten Liz en ik 's morgens buiten met de kleintjes, de andere vrijwilligers waren even boodschappen doen. Kwam er ineens een grote jeep aanrijden. 'It's a mzungu driver' riepen ze, maar we zagen niet wie het was. Er stapte een nederlandse man en vrouw uit, ze woonde hier in Kenia en werkte aan een schoolproject hier. Ze kwamen ons verassen, hadden pakken met rijst, meel, biscuits en vlees bij! Dit wilde ze graag schenken aan het weeshuis, erg aardige mensen die we mischien nog wel een keer gaan ontmoeten hier....

Ook hebben we alle kids gisteren getrakteerd op een dagje Haller park, dit is een klein park waar je dieren kunt bekijken (niet te vergelijken met een dierentuin in Nederland hoor). We kregen er een rondleiding met een gids en de kinderen mochten de giraffen voeren. Na de rondleiding nog een flesje fanta, dit krijgen ze in het weeshuis niet, en daarna snel naar huis met de matatu naar huis. Nou ja snel, dat ging dus niet lukken. Het was spitsuur en al de matatu's zaten al volgepropt! We besloten om te gaan splitsen aangezien we in totaal met 18 personen waren. Liz en ik gingen met 5 kinderen in de eerste waar een plekje vrij was. Ik zat dus met Sylvester, Dennis en m'n tas op schoot! Ja het is stapelen in zo'n ding, want je betaald per plaats en niet per persoon, ha ha....

Ow ja, Liz en ik waren deze week ook boodschappen aan het doen, je raad nooit wat we tegen kwamen: Nutella!! Die hebben we dus meteen gekocht! We konden niet wachten tot we de volgende dag konden ontbijten, ha ha.... We hadden zaterdag tegen de kids gezegd dat ze voor 1x ook nutella mochten eten, alleen op die dag omdat we die dag naar Hallerpark waren geweest. Nou daar ging onze nutella, binnen 10 minuten was de hele pot leeg....! Ach ja, hakuna matata....

Ik ga er nu weer mee stoppen, spreek jullie snel weer!

Kwaheri! X Lin

ps: Er zijn weer nieuwe foto's te zien! (klik op de link foto's kenia 2006)

Habari Gani?

Hey Habari Gani? (hoe gaat het bij jullie...)

Hier gaat alles prima! Vrije dagen weer achter de rug, waren wel lekkere dagen hoor! Gelukkig was het mooi weer. Liz en ik zijn lekker naar Whitesands geweest een hotel met een zwembad en lekker eten.... Ook even over het strand gewandeld en apen gevoerd. Dat was leuk, we zijn met twee beachboys mee gelopen, bananen gekocht en op zoek naar de apen..... 's avonds zijn we gaan uit eten bij Moorings, een visrestaurantje aan de Mtwapa Creek. Erg lekker en heel romantisch (dus Hans, hier gaan wij ook eten als je er bent!)

Tijdens onze vrije dagen hebben we de nieuwe schooltassen voor de kids gekocht! Dus jullie geld is weer goed besteed! Gisteren hebben we deze uitgedeeld, na het eten zeiden we dat iedereen moest gaan zitten, omdat er een verassing was. Toen we met de schooltassen kwamen aanzetten waren ze door het dolle heen! Helemaal blij en dankbaar! Ze wilde spontaan hun tanden niet meer poetsen, want ze gingen al hun spullen overladen en liepen maar rond met de tas op hun rug! Was erg leuk om te zien.....

Vanmorgen zijn we met de kleintjes die niet naar school hoeven naar het strand gegaan. Met z'n alle in de matatu naar Pirates, dat is het publieke strand speciaal voor de keniaanse bevolking. Op de andere stranden mogen zij niet komen, deze zijn alleen voor de toeristen bestemd. Met de kleintjes de zee in en daarna lekker knoeien in het zand. Een leuke dag dus.....

Tot snel!! XXX Lin

ps: nieuwe foto's volgens snel, deze computer is hier echt te traag voor!!

Twee dagjes vrij!

Zo, daar ben ik alweer! Jullie denken vast en zeker die heeft niks te doen daar.... Nu even niet, lekker 2 dagjes vrij!!! Het is me eindelijk ook gelukt om foto's op internet te zetten, als je ze wil zien moet je even op de link 'foto's kenia 2006' klikken bovenaan aan de rechterkant.

Gisteren zouden we met alle kinderen naar het strand gaan, iedereen had zich hierop verheugd regent het pijpenstelen!! Dat ging dus niet door. s Morgens naar de kerk geweest in Mombasa. Het leek wel die film van sisters act: allemaal zingen, swingen en klappen in de kerk. We werden zelfs naar voren geroepen, dat was wel even slikken. Een speciale preek voor onze kids en voor ons, zodat god ervoor zal zorgen dat we goed terecht kwamen.....

's Middags ben ik met James boodschappen gaan doen in Mtwapa. Aangezien het kei hard regende en alles daar van zand is was het een grote modderpoel. Ach ja, we moeten toch eten he?! Snel even vlees gekocht (zie foto bij de slager), fruit en water. Daarna liepen we lang een houtenplank met plastic erover, James vroeg me of we hier even konden stoppen. Ik vond het prima, het bleek een cd-vekoper te zijn. James is helemaal weg van muziek, hij wil rapper worden en heeft ook een rap geschreven over z'n leven als straatjongen en hoe hij is opgegroeid in het weeshuis. Ik zei hem dat hij een cd mocht uitzoeken en dat ik deze zou betalen. Hij heeft me onderweg wel 10x bedankt!

Liz en ik gaan ook nieuwe schooltassen kopen voor de kids. Op dit moment loopt iedereen met een kapotte tas naar school, de spullen vallen er half uit. We gaan dus even op zoek naar geschikte tassen!

Vandaag komt er een vrouw naar het weeshuis om te praten met Irene (oprichtster) over 2 kinderen waarvoor ze niet meer kan zorgen. Haar man is overleden en ze is zelf ernstig ziek. Mischien krijgen we binnenkort dus twee kinderen bij, maar als er nog familie in leven is waarschijnlijk niet, even afwachten dus. Ik ben trouwens ook al in het ziekenhuis geweest hier met een van de kinderen. Nu weet ik zeker dat ik hier niks wil krijgen! Het is niet echt verschrikkelijk ofzo, maar toch echt heel anders dan in Nederland.....

Vandaag en morgen zijn Liz en ik dus twee dagjes vrij! We gaan zo meteen even naar een hotel hier vlakbij, lekker zwemmen, zonnen en vanavond uit eten! We hebben het zo slecht nog niet.....

Tot de volgende keer!! XXX

1e weekje zit er bijna op...

Na een ritje dubbelgevouwen te hebben gezeten in de matatu ben ik nu in Nakumat. Hier heb je 'snel' internet. Internet in Mtwapa deed het de afgelopen dagen niet, de kabel was gestolen was het verhaal, ach ja Hakuna Matata.... Mijn eerste weekje zit er bijna op, veel meegemaakt en het gevoel alsof ik hier al veel langer ben!! Dat komt waarschijnlijk door die lange dagen hier.....

School: Deze week zijn we de kids mee van school gaan halen. De school is ongeveer 40 minuten lopen vanaf het weeshuis. Een super mooie wandeling door het 'echte' Kenia. De wandeling gaat midden door de kleine dorpjes, zandweggetjes en klei hutjes. Alle mensen zowel volwassen als kinderen komen op je af om 'jambo' te zeggen tegen de mzungu's! Aangekomen bij de school kwamen de kids op ons afgestormd, ze vonden het super dat we ze kwamen halen!

Eten: In het weeshuis is een kok die voor ons kookt. Zijn naam is James, vroeger een straatjongen en zelf in het weeshuis gewoond. Aangezien ik niet zo'n alleseter ben was ik bang dat ik het niet zou lusten, maar het eten valt hier super mee! Boodschappen doen we in Mtwapa, je hebt daar een soort van supermarktje en een heleboel kraampjes (nou ja houten planken) met groeten en fruit. Ook ben ik bij de slager geweest. Wat een lucht hing daar, je zou spontaan vegetarier worden, ha ha... Deze week Chapati gegeten, een keniaanse pannekoek met een prutje van bonen. Ook Ungali dat vinden alle kenianen super lekker, maar dat vond ik echt niet lekker! Ter compensatie heeft hij de volgende dag voor ons pannekoeken gebakken!!

Beestenboel: Ik wist niet dat er zo'n grote insecten bestonden!!! Gatver.... Ik denk dat ik deze week meer verschillende insecten heb gezien dan Eric in z'n carierre. Mega duizendpoten, sprinkhanen, kakkerlakken, duizende mieren enz enz... Ach ja, het went in het begin begon ik nog te gillen, maar James is onze held!

Morgen gaan we met alle kids en het gezin van Irene naar de kerk en daarna naar het strand! Dat wordt vast een leuk dagje! Maandag en dinsdag hebben we 2 dagen vrij om even uit te rusten en wat te gaan ondernemen hier. Waarschijnlijk ben ik dan weer van de partij op internet!

Dikke kuzzzz Lin

ps: Op dit moment kan ik niemand sms-en, helaas....

Karibu!!

Daar ben ik dan, mijn eerste berichtje vanuit Kenia!!

De vlucht is zeer voorspoedig verlopen, na 8,5 uur landden we in Mombasa. Ik heb zelfs vanuit het vliegtuig kunnen ervaren dat Italie wereldkampioen is geworden! Op dat moment vlogen we namelijk boven Italie en er was volop vuurwerk aanwezig.....

Gisteren dus aangekomen in het weeshuis, alleen de drie jongste waren op dat moment thuis. Wat een schatjes! Baby Faith, Beetie en Moses. Alles behalve verlegen, dus na een nachtje overgeslagen te hebben meteen een hoop extra energie nodig, ha ha. De andere kids waren op school en kwamen om 18.00 uur thuis, wat een drukke, gezellige boel. En als ze thuis komen is het meteen ' showertime'. Allemaal buiten onder de tuinslang, lekker insoppen en knoeien met water!

Vandaag om 04.45 opgestaan, kids uit bed halen, aankleden, ontbijten en broodtrommels klaarmaken. Vanmoren heb ik ervaren hoe het is om de was voor 13 kids te doen met de hand. Lekker buiten met een grote emmer sop en wassen maar! Best leuk natuurlijk tot de poepluiers komen....

Ook heb ik inmiddels de eerste 'matatu ervaring' achter de rug. Voor diegene die het niet weten een matatu is een vervoersmiddel (busje) volgepropt met Kenianen! Gisteren boodschappen gaan doen met James, de kok, in Mtwapa. Hij heeft ons keurig uitgelegd hoeveel het kost, zodat we niet de volgende keer opgelicht zouden worden als Mzungu's (blanken). Nu zit ik dus in Mtwapa te internetten en heb de rit overleefd en voor een goede prijs! (ja Hans, ook mij lukt dat... ha ha)

Gisteren ook meteen een SIM kaartje gekocht voor in m'n telefoon, ik kan bellen en sms-en, maar niet van alle providers ontvangen dacht ik. Voor de geinteresseerde mijn Keniaans GSM nummer: 00254-727258506

Ik ga zo meteen nog even door Mtwapa wandelen om het een beetje te verkennen hier, ik zal proberen snel weer iets te plaaten. Dit ' internet cafe-achtig iets'  is niet ver van het weeshuis vandaan dus dat gaat goedkomen.

Nog even een paar persoonlijke berichtjes:

• Hans: Ik ontvang je sms-jes prima, gelukkig! XXX
• Mama & Papa: Alles gaat hier goed, maak je niet te druk en nog een fijne vakantie! Mochten jullie al ge-sms't hebben, dit is niet aangekomen. Mischien kan ik jullie provider niet ontvangen.
• Anneke: Mocht het niet meer lukken voor zaterdag wens ik je bij deze alvast een fijn verjaardagsfeest.

Dit was het voor nu even, er komt zoveel op me af dat ik niet precies weet wat ik moet vertellen. Maar ik ga jullie op de hoogte houden!!!

Kwaheri,

Lin

ps: Foto's komen later, dat werkt hier niet!!

Bijna vertrekken....

Bijna ga ik vertrekken, morgen vlieg ik om 20.45 richting Kenia!! M'n tas is ingepakt, de eerste malariapil geslikt en de zenuwen zijn inmiddels gaan werken. Steeds denk ik 'ben ik niet iets vergeten?' maar alles gaat vast helemaal goedkomen.

Ik kijk er erg naar uit om weer naar Kenia te gaan: de vriendelijk 'jambo' roepende mensen, de volgepropte matatu's, de mooie natuur en natuurlijk op de eerste plaats de ontmoeting met de kids!!

Mijn volgende berichtje zal vanuit Kenia komen. Ik wil nu iedereen nog even bedanken voor de donaties, de lieve berichtjes op m'n site en ook m'n collega'tjes voor hun cadeautjes. Ik ga jullie op bepaalde momenten zeker missen....

Tot over 7 weken! X Lin

Eerste geld goed besteed!

Zoals iedereen al weet heb ik de afgelopen maanden wat geld opgehaald dat ik zou gaan besteden aan de kids en het weeshuis. Ik wil jullie natuurlijk op de hoogte houden van wat er met het geld gaat gebeuren. Vandaag heb ik m'n eerste bedrag uitgegeven!

Op dit moment is de stichting van weeshuis Lioness Cubs bezig met een actie om geld in te zamelen voor de aanschaf van een busje. Waarom een eigen vervoersmiddel o.a gewenst is:

• Om in grotere aantallen boodschappen te kunnen doen voor het weeshuis.
• Om vrijwilligers op te halen/ terug te brengen naar het vliegveld en er geen taxi meer nodig is.
• Om te verhuren i.v.m safari's en zo winst te maken voor het weeshuis.

Deze actie heb ik gesteund met € 150,- van het geld dat iedereen geschonken heeft. Nogmaals bedankt daarvoor!

It makes me feel good,
knowing that you all, would help if you could
I know that you care,
If I asked for your help, I know you'd be there!

x Linda x

Zilveren Award gewonnen!

Dit wil ik toch even met jullie delen, ik heb vandaag een zilveren award gewonnen voor mijn web-log! Ik had gewoon uit nieuwsgierigheid mijn site opgegeven om te laten keuren en kreeg vandaag te horen dat ik een zilveren award gekregen heb. Toch leuk om te horen....

Hieronder het keuringsrapport:

Layout: 7,5                                                 Inhoud/tekst/kleur: 7,5                                                        Images: 7                                                                Orginaliteit: 8                                                           Spelling/Grammatica: 8

      

Tijd voor 'n updeetje

Jambo!

Het is al weer een tijdje geleden dat ik iets op m'n site heb geplaatst, dus tijd voor een update!

Zoals jullie mischien wel gezien hebben is m'n site iets veranderd, web-log had besloten alle klanten te gaan 'verhuizen' naar een nieuwere versie. Ik was hier helemaal niet blij mee, maar na lang prutsen en veel irritaties is het nu weer bijna naar m'n zin, er wordt nog aan gewerkt......

In mijn vorige berichtje had ik verteld dat ik met Liz naar 'The White Masai' zou gaan. Op zondag 7 mei zijn we in Rotterdam naar deze film geweest. Een mooie en aangrijpende film, leuk om ook dingen terug te zien en te herkennen in de film. Het was een gezellig dagje wat we hebben afgesloten met een etentje.

Inmiddels heb ik ook contact met Lianne, zij gaat ook naar het weeshuis in dezelfde periode. En wat blijkt, ook zij vliegt op 9 juli vanuit Dusseldorf! Dat wordt gezellig met z'n drieen in het vliegtuig! Het komt steeds dichterbij en ik krijg ook steeds meer zin om te gaan. Vandaag over precies 6 weken is het zover.....

Liefs,                                                                               Linda

The White Masai

Omdat Liz en ik nog een keer willen afspreken voordat we naar Kenia gaan hebben we besloten samen naar de film te gaan. En natuurlijk moest de film met Kenia te maken hebben dus gaan we binnenkort naar 'The White Masai'. Een waargebeurd verhaal over een jonge vrouw die samen met haar vriend een reis door Kenia maakt. Tijdens een excursie maakt ze kennis met Masai krijger Lemalian. Met zijn traditionele kledij lijkt het de man van haar dromen. Ze wordt verliefd en besluit op het einde van de vakantie dwars door Kenia naar het dorp van Lemalian te gaan om hem opnieuw te ontmoeten. Ze overwint vele tegenslagen en bouwt aan een nieuw leven in Kenia. Langzaam maar zeker dringt het echter tot haar door waaraan ze begonnen is. Is haar nieuwe leven nu een hemels bestaan of toch een onmogelijke strijd.....

Ik ga... naar Kenia!

Ik ga....

en duik een avontuur in

Ik ga....

en weet niet hoe het er uit zal zien

Ik ga...

vol met vlinders en spanning

Ik ga...

een andere wereld zoeken

Ik ga...

geconfronteerd worden

Ik ga...

geven en ontvangen

Ik ga....

jullie op bepaalde momenten missen

Ik ga....

met de gedachte aan mijn vrienden en familie

Ik ga....

niet alleen

Ik ga....

genieten

want Ik ga...

mijn droom achterna!!!

                                             Foto: Kids in Masai dorp

Nog 5 maandjes....

Hier een berichtje om iedereen 'up to date' te houden: Over precies 5 maanden land ik op Keniaanse bodem....! Ik heb mijn ticket geboekt, ik vertrek 9 juli vanuit Dusseldorf om 20.45 zodat ik maandag 10 juli 's morgens vroeg in het weeshuis aankom. Het is ongeveer negen uur vliegen dus tijd genoeg om uit te rusten. Op maandag 28 augustus vliegen we (Hans is dan inmiddels ook al twee weken bij mij) 's morgens samen terug naar huis. Ik heb inmiddels m'n reisgenootje Liz ook ontmoet, dat gaat helemaal goed komen samen met haar...! Je kunt via een link naar haar site, mochten jullie dat nog niet gezien hebben. Ook heb ik zelfs m'n malaria pillen al in huis, vandaag opgehaald. Beter te vroeg dan te laat he?! Eigenlijk ben ik er dus al helemaal klaar voor, nu nog even m'n diploma halen....!

Groetjes, Linda

ps: Bedankt voor al jullie leuke reacties!!

Voorbereidingen

Zoals velen al weten ben ik al begonnen met geld inzamelen voor de kids in het weeshuis. Met dit geld wil ik bruikbare spullen voor in het weeshuis, medicijnen en andere zaken gaan kopen als ik in Kenia ben. Ook wil ik met het geld leuke dingen gaan ondernemen met de kinderen van het weeshuis. Er is al volop geld geschonken en daarvoor wil ik iedereen alvast hartelijk bedanken!! Ik ga jullie op de hoogte houden over de dingen die ik met het geld ga doen......

Asante Sana!

Linda